Home Nieuws Het mysterie van de 100 (2016) De dood wandelt mee (2015) Een wandelende tijdbom (2014) De Goudenkruisdragers (2012) Dood van een marsleider (2011) Het verdriet van de Vierdaagse (2010) Vrijdagmoorden (2009) De dood of de gladiolen (2008) Vierdaagse Auteurs Bestellen en contact
De dood of de gladiolen (2008):



De vierde dag: de dag van Cuijk


18 juli 2008

Die ochtend, in het doodstille tweeduister van de stad, had ieder venster zo zijn eigen uitzicht. In de Fagelstraat vulde een man zijn rugtasje met brood, fruit, druivensuiker en een koud pistool. Hij had er niet eens mee geoefend, bedacht hij, maar wat maakte het ook uit? Hij zou doel treffen. Het raam van zijn huis keek uit op een groenstrook, een veldje waarop jongens zo vaak bloedfanatiek voetbalden en zonder het goed te beseffen hartstikke gelukkig waren. Vaak had hij ze gadegeslagen. Nu was het veldje verlaten. De dag was ook nog niet echt aangebroken, het begon nog maar net te gloren.
Het raam van Irene Jaegers appartement lag veel hoger en keek uit over de nog maar net ingeslapen binnenstad. Irene Jaeger tuurde voorbij de energiecentrale naar de flarden mist aan de overkant van de Waal. Of eigenlijk keek ze nog veel verder. Naar waar ze Hilversum vermoedde en naar de eer die daar al jaren op haar lag te wachten. Ze zou er een oud boerderijtje moeten kopen en opknappen. In de verbouwde deel zou ze Jaeger Productions beginnen, een andere manier van journalistiek bedrijven. Ze zou niet alleen verslag doen van feiten, maar zou al die feiten ook binnendringen, op hun aard onderzoeken en aan de hand daarvan de wereld vertellen hoe mensen werkelijk in elkaar staken. De oppervlakkige weergave van gebeurtenissen was de journalistiek van stadsomroepers, van rommelaars die genoegen namen met één enkel primeurtje per jaar. Jaeger Productions had diepgang en zou een eindeloze, niets verhullende tocht door de ziel van de mensheid presenteren. Kom en kijk naar wat mensen zoal denken. Kom en gruwel. Irene Jaeger ging weer terug in bed. Ze kon nauwelijks nog
wachten, merkte ze. Ze klappertandde.
In de Sint-Annastraat keek ook een raam uit op de naderende dag. Achter het glas zat Rogier, een glas lauwe thee in de hand en zijn voet in een sodabad. Hij wist bijna zeker wie het slachtoffer van Chris zou worden, al wilde hij voor alle zekerheid nog iemand spreken voordat hij actie ondernam. Maar tot hoe laat kon hij wachten? Hij had uitzicht op de achtertuin, de plek waar hij Dieter Krumbiegel op zijn neus had geslagen. Krumbiegel had hem in alle ontreddering zomaar een belangrijk stukje uit de puzzel toegeschoven. Twee uur later had hij met een stevige handdruk afscheid genomen.
Rogier was terug naar bed gegaan, maar ondervond al gauw dat alle opwinding hem zijn slaap had afgenomen. Hij had wat gegeten en een kopje thee gemaakt; slapen zat er niet meer in. Het borrelde bovendien in zijn maag of darmen.
Was Chris familie van zijn slachtoffer? Was hij een zwager die zich het lot van zijn getourmenteerde zus bovenmatig aantrok en nu een eind ging maken aan wat zich al veel en veel te lang afspeelde? Was hij een buurman die het al die tijd stilletjes en verbitterd had aangezien? Misschien moest hij contact zoeken met de organisatie en vragen of er een wandelclub meedeed die zich had geregistreerd als BSV ’16. Misschien kreeg hij dan namen.
Hij belde Irene Jaeger. Hij verwachtte niet dat ze zou opnemen en wilde haar ook niet wekken. Hij hoopte maar dat ze de voicemail had aan staan. Doordringend en met enige trots sprak hij een bericht in. Hij wist haast zeker wie het beoogde doelwit was. Ze moest hem bellen zodra ze wakker was.
In de keuken zag hij het bloed van Dieter Krumbiegel op de grond. Hij zocht een dweil en vulde een emmer met water. Er was nog iets wat hem al geruime tijd bezighield. Hij had alleen nog niet goed begrepen wat er in zijn gedachten lag te smeulen. Het ging over Annelies. Waarom deed ze boodschappen in een supermarkt op de
Sint-Annastraat, als ze heel ergens anders woonde?


De derde dag: de dag van Groesbeek | De dag van Herstel