Home Nieuws Het mysterie van de 100 (2016) De dood wandelt mee (2015) Een wandelende tijdbom (2014) De Goudenkruisdragers (2012) Dood van een marsleider (2011) Het verdriet van de Vierdaagse (2010) Vrijdagmoorden (2009) De dood of de gladiolen (2008) Vierdaagse Auteurs Bestellen en contact
Het verdriet van de Vierdaagse (2010):



5. Bloedverwanten


Nijmegen, vijf weken voor de Vierdaagse


Rogier was vroeg opgestaan. Vandaag moest er een heleboel klaarheid gebracht worden. Hij zou de chanteur van de Vierdaagse vinden, daarna Isabelle Maartens en nog voor zonsondergang had hij ook Maurits van Cleef weer aan zijn zaakwaarnemer teruggegeven. Vandaag nog zou hij het leven in Nijmegen en omstreken vlottrekken en wie weet, misschien zou hij in die vooruitgang nog eens serieus nadenken over kinderen, over het voortbestaan van de familienaam en het voortbestaan van de belangrijkste familietraditie: het lopen van de Vierdaagse. Hij kon zich al jaren verschuilen achter het feit nooit de ware te hebben ontmoet, maar hij wist ook wel dat al die zorgen die met kinderen samengingen, hem tot nu toe eigenlijk van elke conceptie hadden weerhouden.
Misschien had hij geen partner, omdat hij simpelweg bang was dat het van kinderen kwam, en dan niet alleen omdat die hummels in zeven sloten tegelijk zouden terechtkomen, maar dat ze in de loop der tijd voor enge opvattingen zouden kiezen, opvattingen die hij intens haatte, zoals oorlogszucht en racisme, of denkbeelden waarmee sekten zichzelf in de waan van de enige waarheid eindeloos voor de spiegel stonden te bewonderen. De hemel beware hem voor dat soort waanzin.
Doelloos ging hij door het huis. Van boven naar beneden, van de keuken naar de huiskamer en weer de trap op, naar boven. Hoe laat was het? Kon hij zo vroeg al bellen? Hij haalde zijn bed af, propte de wasmachine vol, trok schone kleren uit de kast en nam zich voor eerdaags zijn haar af te knippen. Vaders hebben geen lang haar. Vaders hebben een voorbeeldfunctie: stoer, onoverwinnelijk en vooral foutloos.
Half acht. Hij besloot te gaan bellen. Hij toetste het telefoonnummer van Hugo Vieten in. Hugo Vieten was sinds 2007 de marsleider van de Vierdaagse, een man met wie je uren kon praten over elke meter van het traject. Een man ook die begreep dat de Vierdaagse aan vernieuwing toe was: andere routes, meer keuze in afstanden, deelname door gehandicapten. Hij was ermee bezig, zou ook vast en zeker onder al die talloze anderen een dezer dagen miss Druten ontvangen en zou daarna, nadat hij goed naar al die mensen had geluisterd, met een enorm plan van vernieuwing naar buiten komen. Hugo was nu eenmaal een groot man.


4. Het verlies van een kind | 6. De Vierdaagse van 1964