Home Nieuws Het mysterie van de 100 (2016) De dood wandelt mee (2015) Een wandelende tijdbom (2014) De Goudenkruisdragers (2012) Dood van een marsleider (2011) Het verdriet van de Vierdaagse (2010) Vrijdagmoorden (2009) De dood of de gladiolen (2008) Vierdaagse Auteurs Bestellen en contact
Het verdriet van de Vierdaagse (2010):



9. Otto Maartens' rijk


Nijmegen, binnenstad, vier weken en drie dagen voor de Vierdaagse

Vroeg in de ochtend verliet Rogier het huis. De zaterdagse drukte moest nog op gang komen en met slechts enkele anderen sjokte hij door de Molenstraat. Over een uur kon je hier over de koppen lopen, maar nu kon je tempo maken en dat was wat hij wilde: zaken afwikkelen, loslaten en in hemelsnaam vergeten.
Voordat hij de Molenstraat verliet en afboog in de richting van Plein 1944 bleef hij staan. Hij keek om zich heen en draaide zich om. Hij kon zichzelf geen redelijke verklaring geven, maar op de een of andere manier was het alsof er iets was, alsof iemand wist dat hij daar liep, zelfs met hem opliep en hem elk moment iets zou vragen. Over Isabelle, of over Maurits. Of anders over zijn uitgedijd schuldgevoel. Hij was een detective van niks. Stelde hier en daar wat feiten vast, maar loste uiteindelijk geen ene donder op. Hij liep verder.
In de Houtstraat is een van de winkels die van de familie Maartens. Achter het glas van de voordeur was met stukjes plakband een papiertje opgehangen met de boodschap: Wegens familieomstandigheden gesloten. Het handschrift was sierlijk, ouderwets, zoals zijn moeder ook schreef. Rogier las de woorden meerdere malen en na de derde keer was het alsof ze hem weer op de plaats in het bos brachten. Het licht van de zaklampen, de rode jas, het lichaam dat daar zo afgedankt in het gras lag.
Hij had natuurlijk zelf kunnen bedenken dat de winkel vandaag gesloten zou zijn en had zich deze wandeling kunnen besparen. Tot na de begrafenis van Isabelle zouden alle filialen gesloten blijven, uit respect – en uit klantenbinding, want natuurlijk, waar mensen treurden, daar stroomde troost naartoe.
Mismoedig stak hij de straat over en kocht daar een krant. De laatste uitslagen van het WK had hij gemist en hij had geen idee hoe het ervoor stond. Op het trottoir vouwde hij de krant uit en zocht in de uitslagen en standen naar de prestaties van Oranje, toen hij even dacht dat hij iemand in de winkel van Maartens zag lopen. Er was een beweging. Misschien een medewerker die ze vergeten waren te waarschuwen. Of iemand die nog eens controleerde of het briefje wel was blijven hangen.


8. Het verdriet van Nijmegen | 10. Op de Via Gladiola